Stanisław Chomski

Życiorys

Stanisław Chomski, to były żużlowiec i uznany trener, swoje pierwsze kroki w sporcie stawiał w Stali Gorzów Wielkopolski. Świeżo upieczona licencja żużlowa, którą zdobył w sierpniu 1974 roku, otworzyła mu drzwi do profesjonalnych rozgrywek. Już w dniu 11 września 1975 roku zadebiutował w meczach ligowych, stając do rywalizacji z zespołem Włókniarza Częstochowa. W latach 1974–1979 był kluczowym zawodnikiem gorzowskiego klubu, z którym mógł się pochwalić trzema złotymi medalami zdobytymi w latach 1975, 1976 i 1977, a także jednym srebrnym medalem z 1979 roku, w ramach drużynowych mistrzostw Polski.

Po zakończeniu kariery sportowej w 1980 roku, Chomski zajął się pracą jako trener. Rozpoczął od współpracy z Ryszardem Nieścierukiem w GKM Grudziądz. Jego dalsza kariera trenerska obejmowała prowadzenie szkółki żużlowej w Gorzowie Wielkopolskim oraz asystowanie u boku Edwarda Jancarza. W 1988 roku objął stanowisko pierwszego trenera „Stali”, którym kierował aż do 1995 roku, oraz wrócił na tę funkcję w latach 1999–2009. W tym czasie zdobył dwa srebrne medale (1992, 1997) oraz dwa brązowe medale (1987, 2000) w drużynowych mistrzostwach Polski.

W sezonach 1996–1998 swoje umiejętności trenerskie rozwijał trenować Polonię Piła, a w latach 2010–2014 pełnił rolę szkoleniowca Wybrzeża Gdańsk. Po przerwie w 2014 roku, Chomski ponownie zasiadł na ławce trenerskiej Unibaksu Toruń, prowadząc zespół do końca sezonu. Jego powrotem do „Stali” Gorzów była 21 maja 2015 roku, a efektem współpracy z drużyną był zdobyty w 2016 roku tytuł mistrza Polski, pierwszy w jego karierze trenerskiej.

W 2005 roku, Stanisław Chomski miał również zaszczyt pełnić funkcję selekcjonera reprezentacji Polski, zdobywając z nią Drużynowy Puchar Świata we Wrocławiu. Jego zasługi w dziedzinie sportu zostały uhonorowane Srebrnym Krzyżem Zasługi w 2017 roku oraz Złotym Krzyżem Zasługi w 2022 roku.

Przypisy